Uwaga na przeżywalność koronawirusa na stali nierdzewnej

Wyniki badań przeprowadzonych przez naukowców z National Institutes of Health, the Centers for Disease Control z UCLA oraz Princeton University, zostały opublikowane online 17 marca br. Jednakże wyniki te zostały umieszczone na serwerze naukowym już dwa tygodnie temu, tak aby mogły być szeroko rozpowszechnione w społeczności badawczej.

W publikacji pt. „Aerosol and Surface Stability of SARS-CoV-2 as Compared with SARS-CoV-1”, autorzy badania porównali stabilność nowego koronawirusa do stabilności oryginalnego wirusa SARS. Naukowcy stwierdzili, że ciężki ostry zespół oddechowy coronavirus 2 (SARS-CoV-2) był wykrywalny w aerozolu do trzech godzin, do czterech godzin na miedzi, do 24 godzin na kartonie i od dwóch do trzech dni na tworzywach sztucznych i stali nierdzewnej.

SARS-CoV-2, podobnie jak jego poprzednik SARS-CoV-1, pojawił się w Chinach. W latach 2002-2003 pierwotny SARS zainfekował ponad 8000 osób. SARS-CoV-1 został wyeliminowany poprzez intensywne działania w zakresie ustalania kontaktów zakaźnych i izolacji przypadków, a od 2004 r. nie wykryto żadnych przypadków.

SARS-CoV-1 jest koronawirusem człowieka najbardziej zbliżonym do SARS-CoV-2. W badaniu stabilności oba te wirusy zachowywały się podobnie, co niestety nie wyjaśnia, dlaczego COVID-19 stał się znacznie większym ogniskiem chorobowym. Autorzy artykułu opublikowanego w NEJM zaproponowali jednak kilka hipotez.

Stwierdzili, że stabilność SARS-CoV-2 była podobna do stabilności SARS-CoV-1 w badanych warunkach doświadczalnych. Wskazuje to, że różnice w charakterystyce epidemiologicznej tych wirusów prawdopodobnie wynikają z innych czynników, w tym z dużej ilości wirusów w górnych drogach oddechowych oraz z możliwości rozprzestrzeniania się i przenoszenia wirusa przez osoby zakażone SARS-CoV-2 bezobjawowo.

Przebieg badań

W badaniu w National Institutes of Health podjęto próbę odtworzenia działania wirusa, który transmitowany jest przez zainfekowaną osobę i osiada na powierzchniach codziennego użytku w warunkach domowych oraz szpitalnych, np. poprzez kaszel lub dotykanie przedmiotów. Na przykład, aerozole zawierające SARS-CoV-2 lub SARS-CoV-1 były generowane za pomocą trójstrumieniowego nebulizatora Collison i podawane do bębna Goldberg’a w celu stworzenia środowiska z aerozolami. Następnie naukowcy zbadali, jak długo wirus pozostawał zakaźny na różnych powierzchniach.

Tabela. Żywotność SARS-CoV-1 i SARS-CoV-2 w aerozolach i na różnych powierzchniach

Naukowcy zaprezentowali wyniki swoich badań:

  • Pojawiające się dowody sugerują, że osoby zarażone SARS-CoV-2 mogą rozprzestrzeniać wirusa jeszcze bez rozpoznania, lub przed rozpoznaniem objawów. Powodowałoby to, że środki do zwalczania choroby, które były skuteczne przeciwko SARS-CoV-1, byłyby mniej skuteczne przeciwko jego następcy.
  • W przeciwieństwie do SARS-CoV-1, większość wtórnych przypadków przenoszenia się wirusa SARS-CoV-2 wydaje się występować w środowiskach lokalnych, a nie w placówkach opieki zdrowotnej. Ośrodki opieki zdrowotnej są jednak również narażone na wprowadzenie i rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2, a stabilność SARS-CoV-2 w aerozolach i na powierzchniach prawdopodobnie przyczynia się do przenoszenia wirusa w ośrodkach opieki zdrowotnej.

W ustaleniach potwierdzono wytyczne dla pracowników służby zdrowia publicznego dotyczące stosowania środków ostrożności podobnych do tych, które stosuje się w przypadku grypy i innych wirusów układu oddechowego w celu zapobiegania rozprzestrzenianiu się SARS-CoV-2:

  • unikać bliskiego kontaktu z osobami, które są chore;
  • unikać dotykania oczu, nosa i ust;
  • pozostać w domu, kiedy jest się chorym;
  • zakrywać usta podczas kaszlu lub kichania chusteczką, a następnie wyrzucić ją do kosza;
  • czyścić i dezynfekować często dotykane przedmioty i powierzchnie za pomocą zwykłego domowego sprayu czyszczącego lub chusteczki higienicznej.

Źródło:

https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMc2004973

O autorze: Redakcja